Cahit Sıtkı Tarancı
13/5/2008 · Kategori: Edebiyat
Gençlik Böyledir İşte ![]()
İçimi titreten bir sestir her gün.Saat her çalışında tekrar eder: "Ne yaptın tarlanı, nerede hasadın?Elin boş mu gireceksin geceye?Bir düşünsen yarıyı buldu ömrün.Gençlik böyledir işte, gelir gider;Ve kırılır sonra kolun kanadın;Koşarsın pencereden pencereye." Ah o kadrini bilmediğim günler,Koklamadan attığım gül demeti,Suyunu sebil ettiğim o çeşme,Eserken yelken açmadığım rüzgârGel gör ki, sular batıya meyleder,Ağaçta bülbülün sesi değişti,Gölgeler yerleşiyor pencereme;Çağınız başlıyor ey hâtıralar.
Gün Eksilmesin Penceremden
Ne doğan güne hükmüm geçer,Ne halden anlayan bulunur;Ah aklımdan ölümüm geçer;Sonra bu kuş, bu bahçe, bu nur. Ve gönül Tanrısına der ki:- Pervam yok verdiğin elemden;Her mihnet kabulüm, yeter kiGün eksilmesin penceremden!
Korktuğum Şey
Gün çekildi pencerelerden;Aynalar baştan başa tenha.Ses gelmez oldu bahçelerden;Gök kubbesi döndü siyaha. Sular kesildi çeşmelerden;Nerden dolacak bu taş nerden,Nergislerin açtığı yerdenEy kuş uçurtmıyan ejderha? Ne yardan geçilir, ne serden;Korkuyorum bu gecelerden.Bel bağladığım tepelerdenGün doğmıyabilir bir daha.
Mezarlık
Ve şehrin şenliğine karşılıkSusar servileriyle mezarlık.Susar ve hatırlar: - Bu kırıkAynadaki hazin perişanlık Sizindir, siz gafil, siz bihaberİnsanlar bilseydiniz ne beklerBir gün açmak için bu çiçekler;Ölülerin sükûnu çiçekler
Yalnızlığa Dair
Can yoldaşın olmazsa olmasınYalnızım diye hayıflanmayasın,Eğilmiş üstüne gökyüzü masmaviBir anne şefkatine müsavi.Üç adım ötede denizDosttur, ne öfkesi ne durgunluğu sebepsiz.Bir derdin varsa açabilirsin ağaçlaraAğaç yaprak verir, sır vermez rüzgaraVe kış yaz,Dalda kuş eksik olmazDağ başında dumanYalnızlık nedir göreceksinöldüğün zaman.
Ölüm
Sözünde durmadı mavi gökler;Gün kararıyor gitgide ölüm.Akşam yeli nedameti söyler;Nedamet yer etti bende ölüm. Ne yapsam, gün doğmuyor gönlümce;Sudur akar kendi bildiğince,Hangi pencereye koşsam gece;Gitmiyor bu can bu tende ölüm. Ne vefasız geçmişten hayır var,Ne gelecekler imdada koşar,Çoktandır tekneyi aldı sular;Çoktandır ümitler sende ölüm.
Ölümden Sonra
Öldük, ölümden bir şeyler umarak. Bir büyük boşlukta bozuldu büyü. Nasıl hatırlamazsın o türküyü, Gök parçası, dal demeti, kuş tüyü, Alıştığımız bir şeydi yaşamak. Şimdi o dünyadan hiç bir haber yok; Yok bizi arayan, soran kimsemiz. Öylesine karanlık ki gecemiz Ha olmuş, ha olmamış penceremiz; Akar suda aksimizden eser yok
Kalıcı Bağlantı Yorum (1) Yorum yaz!
« Önceki :: Sonraki »
Son Yazılarım
- Cahit Sıtkı Tarancı
- GÜLLERİN EFENDİSİ (s.a.v)
- -Türkçe "türkçhe"leşmesin! -
- TARİHTE BİLİNMEYENLER
- YABANCILARIN GÖZÜNDE TÜRKLER
- ÖLÜM ANI / FOBİLER
- 1500´LERDE İNGİLTERE
- DÜNYANIN EN ZEHİRLİ 7 CANLISI
- BEĞENDİĞİM KARİKATÜRLER
- Tarihi Kareler
- Nuh'un Gemisi
- DİNAZORLAR NEDEN YOK OLDU ?
- Zirveden ‘ortak mücadele’ mesajı çıktı
- AYGAZ TARİHİ SÜRECİNE YAKIŞIR YERDE
- GÖREV KUTSALDIR
Kategorilerim
Arkadaşlarım
- siyamkedisi
- guzellikk
- anadoluhistory
- aydanur42
- withmyheart
- didoli82
- sbolat
- ebrugiller
- herneysem
- benelifim
- eyce
- 7x7x7
- azmavi
- ankhaber
- karyatit
- aqademic
- blogdenizi
- blacksoft
- caferose
- bilaltaha
- impeesa
- benyaziyorum
- recaysev
- rufeydem
- fuldaa
- aramgahx
- azreng
- daisy1
- kaprislikalp
- mustafa1yesil
- ressamanne
- berkoz
- 1001kopru
- nermininhobileri
- 1icikprensesiyim
- bayramsekeri
- hasretlikcekilmiyor
- sariakasya
Bağlantılarım

|
|
|
